12 Aralık 2012 Çarşamba

Kapı III (Son Bölüm)


Arzularıma gem vurmuştum ve kabuğuma çekilmiştim
Zaten elimi korkak alıştırmıştım ben aşka
Gecelik aşkları da bir kenara bırakmıştım
Yazmadım böyle güzel duygular yaşamadığım için
Dinlendim, uzaktan izledim, anlatılanları dinledim
Ama anlamadım her zamanki gibi, ders almadım

Dayanamadım geri döndüm yıllar sonra -akıllanmadım
En son bu Dünya’yı terkettiğimde yalnızlıktan sıkılmıştım
Fakat değişen birşey olmamıştı, insanlar içinde de yalnızdım
Son şansı tanımıştım ve kapı nasıl olsa açıktı
İstediğim kadar buradaydım ve istersem kaçabilirdim
Cennet olarak da görebilirdim, kurtulabilirdim de bu cehennemden

Girip çıkanlar oldu her zaman ki gibi bu özel Dünya’ya
Aynı hatalara yine düştüm “sensizliğini al ve gel” dedim herkese
Ama güçlü olduğumu ve olgunlaştığımı fark ettim -şaşırtamıyorlardı!
Zaten aşkı vermiyordu hayat, artık acı da veremiyordu hayattakiler
Bünye alışmıştı belki de, belki de bu yüzden hissetmiyordum acıyı
Artık sadece kendimi düşünüyordum bir kenara bırakıp bunları

Ben bugün umudu öldürdüm ve gömdüm hayallerle birlikte
Hayallerle birlikte yaktım ve son kez terkettim bu Dünya’yı
Artık boşverdim ve kendimi kendime verdim sadece
Bundan sonra “ben” vardım “ben” olacaktım ölene kadar
Aşk bana göre değilmiş ve yazılmamış kaderimde
Kabullendim geç de olsa bazı şeyleri ve yutkundum

Artık yokum ben bu oyunda, şarkılarda, filmlerde
Gözyaşı çoktan bitti, tükendi, kalmadı artık bunlara
“Geçmiş geçmişte kaldı” diyebiliyorum artık
Kendimi düşünüyorum, gün geçtikçe bencilleşiyorum
Arkadaşlar, dostlar ve aile sadece bunlarla yetiniyorum
Mutlu günler beni beklemiyor artık, mutlu günler yaşıyorum

Emrah Soner
12.12.12 12:12 


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder