21 Kasım 2010 Pazar

Kasım

Yapraklar düşüyor teker teker yerlere
Ölüyorlar birer birer istemeyerek
Üzerine basılıp geçiliyor düşünülmeden
Rüzgarla uçuyorlar, ölümün dansını yaparak
Bazen bir çöpçü süpürüp götürüyor uzaklara
Bazen de kuruyorlar kuytuda, köşede
Ama ağaçlar baharı bekliyor daha arsız açmak için
Güneşi bekliyorlar yeniden doğmak için
Ölüm koksa da sokaklar, umut denilen şey yaşıyor

İstanbul bambaşka oluyor Kasım'da
İlkbahar ve Sonbahar karışımı gibi
Bazı yerler sarı, bazı yerler yeşil
Bir gün yağmur yağar, bir gün güneş açar
Bazıları yeni aşka yelken açarken, bazıları boğulur
Koca şehir bile farkında bu garipliğin
Yavaş yavaş kendini sarılığa teslim ediyor
Soğukluğa teslim oluyor sessizliğe boğularak
Acı çeke çeke ölüyormuş gibi

Kasım'da acı başkadır derdim hep
Artık hayatımda acı da yok, aşkta
Bazılarına acı olsa da, hepsi geçecek zamanla
Bazılarına aşk olsa da, hepsi bitecek zamanla
Ölüm ayındayız ve Kasım'ı yaşıyoruz herbirimiz
Kimileri ölürken, kimileri diriliyor işte
Ne Kasım'lar atlattım hepsi birbirinden beter
Geçen sene bu sefer farklı olacak dedim içimden
Başkalarına acı verse de bana vermiyor artık

Odamda yağmurlar da yağmıyor artık
Yaralarım da kapandı artık kanamıyor
Kalbim sanki yenilenmiş gibi atıyor
Yaşananlar iz bıraksa da hayat devam ediyor.

Emrah Soner
21.11.2010
'Bitti zor oldu ama bitti!'






Hiç yorum yok:

Yorum Gönder