Kayıtlar

Kasım, 2010 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Platonik (Boşluğa Yazılanlar Serisi I)

Resim
Senden gizli şiirler yazdım arkandan, kimselere okutmadığım Sana sakladım belki bir gün anlarsın diye karşılıksız sevgimi Hayallerden hayal beğendim her gece uyumadan Her anı hafızama kazıdım ve her an aklımdasın şimdi İsmini kazıdım yüreğime sanki hiç ölmeyecekmişsin gibi Dualar ettim hep, benim olmasanda mutlu olman içindi
İmkansızlıklar içinden tutup çektim seni hayatıma Her nefes alıp verişimde hissettim seni yanımda Şarkılarda yaşadım bazen, bazende yalnız yürürken dolaştığımız yerlerde Kendi içimde yaşadım herşeyi, kimselere anlatamadım Bir dili olsaydı yaşadıklarımın yinede anlatamazdı sana bunları Anlatmayı beceremezdi her geçen gün büyüyen bu aşkı sana
Tam bir hayalperest oldum ve her hayale seni ekledim korkusuzca Bu cesurluğu nereden kazandım anlamadım oysa Tek korkum bu cesaretle anlatmamdı bütün bunları ve kaybetmemdi Yakmamdı herşeyi ve hayatımdan giderken arkandan izlemekti Ben seni hep uzaktan sevdim oysa sen farkında bile değildin Dokundum her gece, öpüp kokladım ama…

Kasım

Resim
Yapraklar düşüyor teker teker yerlere
Ölüyorlar birer birer istemeyerek
Üzerine basılıp geçiliyor düşünülmeden
Rüzgarla uçuyorlar, ölümün dansını yaparak
Bazen bir çöpçü süpürüp götürüyor uzaklara
Bazen de kuruyorlar kuytuda, köşede
Ama ağaçlar baharı bekliyor daha arsız açmak için
Güneşi bekliyorlar yeniden doğmak için
Ölüm koksa da sokaklar, umut denilen şey yaşıyor

İstanbul bambaşka oluyor Kasım'da
İlkbahar ve Sonbahar karışımı gibi
Bazı yerler sarı, bazı yerler yeşil
Bir gün yağmur yağar, bir gün güneş açar
Bazıları yeni aşka yelken açarken, bazıları boğulur
Koca şehir bile farkında bu garipliğin
Yavaş yavaş kendini sarılığa teslim ediyor
Soğukluğa teslim oluyor sessizliğe boğularak
Acı çeke çeke ölüyormuş gibi

Kasım'da acı başkadır derdim hep
Artık hayatımda acı da yok, aşkta
Bazılarına acı olsa da, hepsi geçecek zamanla
Bazılarına aşk olsa da, hepsi bitecek zamanla
Ölüm ayındayız ve Kasım'ı yaşıyoruz herbirimiz
Kimileri ölürken, kimileri diriliyor işte
Ne Kasım'l…

O

Resim
O yalnızdı uzun zamandır
Çıktı karşına biri, öyle sandı belki de
Çok mutlu, bir yandan kör oldu belki de
Ama diğer körlerden farklıydı
Vardı elbette bir sebebi bunun
Her kör gibi farkedemedi yalanları bu sefer

O terkedip gitti bu aşkı
Acıttı, kanattı belki de
Ağlattı, öldürdü belki de
Ama diğer terkedenlerden farklıydı
Vardı elbette bir sebebi gitmesinin
Her terkeden kadar suçlu olmadı bu sefer

O aldatılıp, kandırıldı çünkü
Acıdı canı, kanadı içten içe belki de
Ağladı, öldüğünü sandı belki de
Ama diğer aldatılanlardan farklıydı
Vardı elbette bir sebebi gururunun
Her aldatılan kadar susmadı bu sefer

Aldatılmak; kaynar ateşin içine bir anda düşmek gibi
Terketmek ise; soğukluğa karşı çırılçıplak yürümek gibiydi
Ama sevdiğin halde acı çekerek terketmekte neyin nesiydi?!
O terkedip gitmek zorundaydı, silmek zorundaydı her şeyi
Ateş ve buz bir arada duramazdı daha fazla
Acı, gurur ve şaşkınlık -üçü bir arada
Bunlarla savaşması gerekiyordu ve sonra da unutmak
Bunları yenmesi gerekiyordu ve s…