İnsanlar mı?!* (Yalnızlık)

Yağmurda dolaştım tek başıma
İliklerime kadar ıslandım yine
Kanıma karıştı yalnızlık
Damarlarımdan yayıldı vücüduma

Tanrı bile sevmiyor ki beni,
İnsanlar mı sevsin?

Sıraladım yine depresif şarkıları
Boğazıma yapıştı melankoli
İçtim yine bu gecede yalnız başıma
Sarhoşluk yayıldı vücüduma

Tanrı bile terketti beni,
İnsanlar mı terketmesin?

Düşündüm, durdum senelerce
Yalnızlığı haketmek için ne yaptım?
Oysa biri dokunsa ağlayacak gibiydim
Ama yalnızlık dokundu, sonra karıştı gözyaşlarıma

Tanrı bile unuttu beni,
İnsanlar mı unutmasın?

Yorgunluk çöktü ve uzandım yalnızlığa
Sarıldım cansız ve ufak yastığıma
Her zaman ki gibi dua okudum Tanrı'ya
Dilek tuttum ve hayal ettim sadece

Ama Tanrı bile duymadı beni,
İnsanlar mı duysun?!*

Emrah Soner
07.06.2010


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kapı

Gerçek (2.Bölüm)

Eksik (Yalnızlığın Sessiz Çığlıkları Serisi I)