10 Mayıs 2010 Pazartesi

Çukur

Düşlerimde yarattım sadece bazı şeyleri
Düşmeden önce ıssız - soğuk bir karanlık!
Düştükçe yakan ve kanatan ateş
Dibinde cam kırıkları var hayaller gibi
Kimse kazmadı, kaderin yarattığı uzun bir boşluktu o

Yalnızlık gibi içine girince çıkılamayan
İçine düşünce, insanı düşündüren
Karamsar yapan hele ağlatan o duvarlar
Görüntüsü yansıyan yaşananlardan kesitler
Ve düştüğünde bıraktığı izleri..

Yerin dibinde ve derin bir mezardır
Her insanoğlu düşmüştür ve görmüştür
Duymuştur yankılanan çığlıkları ama yalnızdır
Tatmıştır acıyı ve sonra düşüp tekrar tatmayı
Uzun süre sonra tırmanıp görmüştür gökyüzünü

Ölüm gibidir orası, diri diri gömülmek gibi
Dedim ya en az bir kez herkesin yolu düşmüştür
Kendisi düşmüştür ve etrafındakiler bakmıştır
Hayatın acı dersi ve her insanın çaresizliği
Akıllanıpta dikkatli olmak gereklidir hayatta
Sayfalarca anlatılır anlatsam, resme döksem
Kimse okumaz, bakmaz ve hatırlamaktan korkar
Evet akıllanmaz yürekler seneler geçsede
Düşünemez ve her defasında düşer aynı hatalara
Not alır, ders almaz aşktan ve yaşananlardan

Emrah Soner
10.05.2010

Sen giderken bu yollardan, ben dönüyordum
Sen ileri bakarken, ben geçmişe bakıyordum her defasında
Fark bu değildi sadece yada eşitlik miydi?!*
Sen sağlam adımlarla ilerlerken
Ben ise her defasında düşüyordum aynı çukurlara..



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder