17 Kasım 2008 Pazartesi

Kara Yazgı

Hepimiz oyuncuyuz hayatta
Hepimiz kuklayız aslında
Yazılanı oynuyoruz, doğaçlama yapmadan
Kuralları çiğnemiyoruz, kuralları bilmiyoruz-ki
Melekler sufle versin ruhuma akmasın artık gözyaşları
Tanrım su ver sönsün bu içimdeki ateş
Dursun durmak bilmeyen bu iç kanama

Karşıma çıksın yürekli maskesiz biri
Yok etsin yaraları, bazıları tuz bassada işe yaramasın oyunları
Boşa yazdığım, döktüğüm ağıtları okuyupta anlamayanlar
Çeksinler cezalarını yine de acırım onlara

Kaybeden ben değilim ki neden bu gözyaşı?
Giden ben değilim ki el salladım boşluğa
Duygu, arsız sevgi ve bir kahroluş Dünyası
Kendi kendimi gömdüm düştüğüm kuyulara
Hiç mi ders almaz bu içimdeki yaratık?
Neden bu gözyaşı? Neden?

Nasıl? Nasıl yakabildim gemilerimi?
Nasıl? Nasıl yaktılar canımı?
Gözyaşı olsada ne gidebilirim ne de kalabilirim
Yaktım bir kere, yaktılar bin kere

Hepimiz oyuncuyuz hayatta
Hepimiz kuklayız aslında
Yazılanları oynuyoruz hayat denen bu sahnede
Perdeler kapansın dibe ineyim
Toprağımda çiçek bile açmaz, açmasın
Kimse üzülmesin..
Neden bu gözyaşı?!

Kaderim neyle yazılmış böyle?
Bıktım bu hayattan
Bildiğin bir yer varsa söyle
Çıkacağım bu oyundan!

Kader..kader..
Mükemmel olan tek kusursuz intikam..

Emrah Soner
17.11.2008


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder