9 Mayıs 2015 Cumartesi

Eksik (Yalnızlığın Sessiz Çığlıkları Serisi I)

Hayallerim zamanla gerçekleşiyor
Mutluluktan havalara uçuyorum bazen
Bazense dalıyorum uzaklara
Sanki bir şey eksik hayatımda
Sağlık, huzur, kazanç, mutluluk
Daha ne istenebilir ki bu hayattan?
Yeter diyorum ve şükrediyorum
Ama sanki bir şey eksik hayatımda
Arkadaşlarım, ailem, dostlarım yanıbaşımda
Masmavi gökyüzü, güneşin parıltısı hayatımda
Kötü günlerin acısını çıkarmışcasına hayat
Ama sanki bir şey eksik hayatımda
Unutmuşum… yalnızlığı farkettim ben bugün
O kadar alışmışım ki unutmuşum mutluluğun sarhoşluğunda
Hayallerimden söküp fırlatmışım ben aşkı
Umudu kesip yerine farklı hayal ekmemişim
Kabullenmişim yazılmamış diye, susmuşum, yutkunum sinmişim
Unutmuşum yaşananları, karalamışım
Yeni bir sayfa açmışım fakat bir tek şeyi eklememişim satırlarına
İmkansız olan aşkı eklememişim
Dedim ya kabullenmişim sonsuza kadar olmayacak diye
Bu yüzden unutmuşum.
Emrah Soner
09.05.2015





11 Haziran 2014 Çarşamba

Korkak

Düşünceler beynimi kemirirken birden dökülüvermişti cümleler
Küçük düşürdüm ve kırıldın, her bir yana saçılmıştı parçaların
Ellerim kanasada, ruhumu acıtsada yapıştırdım hepsini birer birer
Ama eskisi gibi olamadı, eski seni bulamadım karşımda

Kırılan taraf sen, üzülen tarafsa bendim bu oyunda
Adımlar attım, sen ise çoktan arkanı dönüp gitmiştin sessizce
Tam karşıma çıktı derken bu resmi görüp yıkılmıştım, düşmüştüm
Hata bendeydi ve geçmişte yüreğime korku salanlardaydı

Korktum geçmişe bakınca, korktum acıtmandan ve kanatmandan
Korkarak yaşasamda, korkarak yaklaşsamda mutluydum sayende
Aradan yıllar geçsede, yaşlansamda, safta olsan korkaktım işte
Şüphe ve güvensizlik kanımda vardı, gözyaşı ise kaderimde

Kırılan taraf sen, üzülen tarafsa bendim bu oyunda
Adımlar attım, sen ise çoktan arkanı dönüp gitmiştin sessizce
Tam karşıma çıktı derken bu resmi görüp yıkılmıştım, düşmüştüm
Hata bendeydi ve geçmişte yüreğime korku salanlardaydı
Korkaktım, korkağın tekiydim ve artık tektim… 
Her zamanki gibi tek…

Emrah Soner
11.06.2014


6 Temmuz 2013 Cumartesi

Gecenin Sessizliği

Gecenin sessizliği sarılıyor artık bana
Aşktan umudu kestim ama sarılmaya, uyumaya ihtiyacım var hala
Ayın ışığı aydınlatıyor artık odamı
Dostlar dolduruyor saatlerimi, başka bedenler çalıyor aşka ayırdığım zamanı da
Farkında olmadan alışmışım ben yalnızlığa
Teslim etmişim kendimi çoktan, bırakmışım kendimi rüzgarına

Çok hayal kurdum kafamda
Ama hepsini kırdılar, parçaları birleştirsem de hiç eskisi gibi olmadı
Hep tek dileğim aşk olmuştu bu hayatta
Ama arayarak bulunmuyor, bekleyerek de çıkmıyordu karşına
Sonunda pes ettim ben
Arkamı dönsem de gitmedim, gidemedim bekledim çaresizce

Hep yanlış olanı seçtim bu hayatta
Acı verecek, sevmeyecek, gidecekleri seçtim hep saf gibi
Kötü olmak istedim ama beceremedim
Bende acı vererek, terkederek, sevmeyerek sevilmek istedim
Hiç mi sevilmedim diye düşündüm
Evet -bu yaşa kadar sevilmedim, kadere yazılmamış diye düşündüm

Gecenin sessizliği sarılıyor artık bana
Aşktan umudu kestim ama sarılmaya, uyumaya ihtiyacım var hala

Emrah Soner
06.07.2013
Sessizliği duyabiliyor musun?
Peki yalnızlığı hissedebiliyor musun?

26 Mayıs 2013 Pazar

Aşksız (Yarım Kalanlar Serisi III)

Aşksız da yaşarım ben bu hayatı -ki yaşamaktayım
Tatmadığım duyguların bağımlısı olamazdım
Bu yüzden yıllar önce arzularıma gem vurdum
Artık ben umudu öldürdüm, aşkla birlikte gömdüm

En başından biliyordum ki -her seferinde!
Hatta bana söylemiştim yine olmayacak diye

Bende hata bende ve kimsenin suçu yok bu oyunda
Kendime karşı cimri oldum, sevemedim ayna karşısında
Fakat başkalarına hep cömert oldum değer verme konusunda
Elimi korkak alıştırdım ben aşka ve aşk kalbime dokunmadı asla

En başından biliyordum ki -her seferinde!
Hatta bana söylemiştim yine olmayacak diye

Sebeplerini aradım yetmedi, sordum yine bulamadım
Ya sevmeyi hiç bilmiyordum, ya da çok iyi biliyordum
Denedim yanıldım defalarca ve sonunda akıllandım
Kabullendim aşk yoktu hayatımda ve artık bende yoktum

En başından biliyordum ki -her seferinde!
Hatta bana söylemiştim yine olmayacak diye

Emrah Soner
23.05.2013


4 Nisan 2013 Perşembe

Onlar


Hep yanlış insanları seçtik bu hayatta
Bize acı verecek, kanatacak, ağlatacak insanları sevdik hep
Ama onlar? Onlar bizi sevmediler ve gittiler
“Bizim gibi” gerçekten sevecek, belki de hayatını verecek insanlar çıktı karşımıza
Ama biz onları sevmedik gittik
Seçmedik onları – istemedik!
Kötü olanı istedik hep, iyi olduğumuza inandık durmadan
Sahi.. onlar kimdi?
Sen miydin? Ben miydim? Sizler miydiniz?
Yoksa “bizler” miydik?

Emrah Soner
04.04.2013

Umudu kestim diyorum hep ama kendimi kandırıyorum ben. Aşk istiyorum ben aşk! İstesem de istemesem de gelmiyor işte..



20 Ocak 2013 Pazar

Mevsimler


Aynı mevsimler gibiydim
Hazanda döküldü yapraklarım
Hiç düşünmeden çiğnediler o sapsarı yolları
Ardından kelimeleri yağdırdım şehrimdeki o kör insanlara
Hıncımla aktı gitti, yağmurun şiddeti götürdü hüznü ve kederi

Aynı mevsimler gibiydim
Aşkı yok ederek beyaza büründüm
Sonunda ruhum gibi bembeyazdı herşey
Titresem de duyguları dondurdum, öldürdüm hiç acımadan
Sonunda yapayalnız kaldım o ıssız sessizlikte ve toparlandım

Aynı mevsimler gibiydim
Eriyip gittiler tutamadım sözlerimi yine
Elimde olmadan kaptırdım kendimi güzelliklere
O bembeyaz görüntü alabildiğine yeşilliğe verdi kendini
Çiçekler açtı, kalbim tekrar atmaya başladı ve aşk geri gelmişti

Aynı mevsimler gibiydim
İnanmıştım, güvenmiştim, vazgeçmiştim
Bir süre sonra bende erimeye başlamıştım o sıcaklıkta
Ateş gibi yaktı, herşeyi mahvetti, cennetken cehennemi yaşattı
Bu sefer küllerim savrulmaya başladı dört bir yana ve döküldüler

Aynı mevsimler gibiydim
Yine aynı döngü, aynı hatalar, inişler - çıkışlar, dengesizlikler
Tekrar tekrar söylenen şarkılar, tekrar tekrar çekilen filmler
Farklı sesler, farklı insanlar, farklı görüntüler olsa da aynı mevsimler gibiydi
Aynı mevsimler gibiydim…

Emrah Soner
20.01.2012


12 Aralık 2012 Çarşamba

Kapı III (Son Bölüm)


Arzularıma gem vurmuştum ve kabuğuma çekilmiştim
Zaten elimi korkak alıştırmıştım ben aşka
Gecelik aşkları da bir kenara bırakmıştım
Yazmadım böyle güzel duygular yaşamadığım için
Dinlendim, uzaktan izledim, anlatılanları dinledim
Ama anlamadım her zamanki gibi, ders almadım

Dayanamadım geri döndüm yıllar sonra -akıllanmadım
En son bu Dünya’yı terkettiğimde yalnızlıktan sıkılmıştım
Fakat değişen birşey olmamıştı, insanlar içinde de yalnızdım
Son şansı tanımıştım ve kapı nasıl olsa açıktı
İstediğim kadar buradaydım ve istersem kaçabilirdim
Cennet olarak da görebilirdim, kurtulabilirdim de bu cehennemden

Girip çıkanlar oldu her zaman ki gibi bu özel Dünya’ya
Aynı hatalara yine düştüm “sensizliğini al ve gel” dedim herkese
Ama güçlü olduğumu ve olgunlaştığımı fark ettim -şaşırtamıyorlardı!
Zaten aşkı vermiyordu hayat, artık acı da veremiyordu hayattakiler
Bünye alışmıştı belki de, belki de bu yüzden hissetmiyordum acıyı
Artık sadece kendimi düşünüyordum bir kenara bırakıp bunları

Ben bugün umudu öldürdüm ve gömdüm hayallerle birlikte
Hayallerle birlikte yaktım ve son kez terkettim bu Dünya’yı
Artık boşverdim ve kendimi kendime verdim sadece
Bundan sonra “ben” vardım “ben” olacaktım ölene kadar
Aşk bana göre değilmiş ve yazılmamış kaderimde
Kabullendim geç de olsa bazı şeyleri ve yutkundum

Artık yokum ben bu oyunda, şarkılarda, filmlerde
Gözyaşı çoktan bitti, tükendi, kalmadı artık bunlara
“Geçmiş geçmişte kaldı” diyebiliyorum artık
Kendimi düşünüyorum, gün geçtikçe bencilleşiyorum
Arkadaşlar, dostlar ve aile sadece bunlarla yetiniyorum
Mutlu günler beni beklemiyor artık, mutlu günler yaşıyorum

Emrah Soner
12.12.12 12:12 


15 Ekim 2012 Pazartesi

Tükenmeyen


Artık yazmıyordum herkesin ardından
Dökmüyordum kelimeleri, cümlelere
Harcamıyordum nefesimi, gözyaşlarımı
'Tükenmiş miydi?' diye soruyordum bazen kendime
Bazende boşveriyordum, tükenen umuttu deyip geçiyordum

Artık yorulmuştum koşmaktan, el sallamaktan
Yormuyordum ruhumu, bedenimi boş yere
Bakmıyordum gidenlere ve bıraktınlarına
'Tükenmiş miydi?' diye soruyordum bazen kendime
Ama hiç boşveremiyordum.. çünkü önemsiyordum

Dinlenmiştim, büyümüştüm, güçlenmiştim!
Daha hiç kullanılmamıştı ki sevgi, nasıl tükensin?
Duruyordu öylece -saf, tertemiz ve dokunulmamış
Oysa umudu kestiler, yaktılar, gömdüler...
Öldürdüler onu ve korku bıraktılar geriye
Nasıl olur da tükenmesin?

Emrah Soner
14.10.2012 23:45


18 Temmuz 2012 Çarşamba

Kızıl (Yarım Kalanlar Serisi II)


Simsiyah bir gecenin rengi belli olmayan dalgasız deniziydim ben
Umudum tam tükenmişken ve hiç aklımda yokken birden sen çıkıverdin karşıma
O ıssız karanlıkta beliren ay'ın doğuşu gibiydin
Heyecan verici ve mehtabıyla dahada etkileyici -anlatılmaz bir kızıllık!
Tanıdıkça kalbimde yükselen, rengi açıldıkça dahada güzelleşen
Ve farkında olmadan yavaş yavaş denizi kendine hayran eden.

Emrah Soner
18.07.2012


29 Nisan 2012 Pazar

Sonsuz Aşk (Yarım Kalanlar Serisi I)


Aşk vardı her tohum atıldığında bitmesin diye dilek tutulan
Umutlar vardı her yeşerdiğinde üstüne basılıp - kopartılan
Gözyaşları vardı göğsüne doğru akıp biriken ve taş gibi oturan
Ama istesekte sonsuz aşk yoktu ve hiç bir zaman olmayacaktıda

Kader vardı önceden yazılmış ve hiç bir şekilde değiştirilemeyen
Yürekler vardı hisli ya da hissiz, sevmeyi bilen ya da bilmeyen
Acılar vardı bazen kimileri için kısa süren, kimisine fazla gelen
Ama istesekte sonsuz aşk yoktu ve hiç bir zaman olmayacaktıda

Mutluluklar vardı ayağını yerden kesen ve sonra düşürüp şaşırtan
Hayal kırıklıkları vardı tam inanmışken gerçekleri görmeni sağlayan
Küskünlükler vardı bir de gururla birleşince geri dönüşü asla olmayan
Ama istesekte sonsuz aşk yoktu ve hiç bir zaman olmayacaktıda

Güven vardı bittiğinde ne kadar çaba gösterilsede kazanılamayan
Ayrılıklar vardı noktadan sonra barışması virgülü var olmayan
Yalnızlık vardı, her zaman olmasada hep hayatımızda var olan
Ama istesekte sonsuz aşk yoktu ve hiç bir zaman olmayacaktıda

Emrah Soner
29.04.2012