Kayıtlar

Eksik (Yalnızlığın Sessiz Çığlıkları Serisi I)

Resim
Hayallerim zamanla gerçekleşiyor
Mutluluktan havalara uçuyorum bazen
Bazense dalıyorum uzaklara
Sanki bir şey eksik hayatımda Sağlık, huzur, kazanç, mutluluk
Daha ne istenebilir ki bu hayattan?
Yeter diyorum ve şükrediyorum
Ama sanki bir şey eksik hayatımda Arkadaşlarım, ailem, dostlarım yanıbaşımda
Masmavi gökyüzü, güneşin parıltısı hayatımda
Kötü günlerin acısını çıkarmışcasına hayat
Ama sanki bir şey eksik hayatımda Unutmuşum… yalnızlığı farkettim ben bugün
O kadar alışmışım ki unutmuşum mutluluğun sarhoşluğunda
Hayallerimden söküp fırlatmışım ben aşkı
Umudu kesip yerine farklı hayal ekmemişim
Kabullenmişim yazılmamış diye, susmuşum, yutkunum sinmişim
Unutmuşum yaşananları, karalamışım
Yeni bir sayfa açmışım fakat bir tek şeyi eklememişim satırlarına
İmkansız olan aşkı eklememişim
Dedim ya kabullenmişim sonsuza kadar olmayacak diye
Bu yüzden unutmuşum. Emrah Soner
09.05.2015




Korkak

Resim
Düşünceler beynimi kemirirken birden dökülüvermişti cümleler Küçük düşürdüm ve kırıldın, her bir yana saçılmıştı parçaların Ellerim kanasada, ruhumu acıtsada yapıştırdım hepsini birer birer Ama eskisi gibi olamadı, eski seni bulamadım karşımda
Kırılan taraf sen, üzülen tarafsa bendim bu oyunda Adımlar attım, sen ise çoktan arkanı dönüp gitmiştin sessizce Tam karşıma çıktı derken bu resmi görüp yıkılmıştım, düşmüştüm Hata bendeydi ve geçmişte yüreğime korku salanlardaydı
Korktum geçmişe bakınca, korktum acıtmandan ve kanatmandan Korkarak yaşasamda, korkarak yaklaşsamda mutluydum sayende Aradan yıllar geçsede, yaşlansamda, safta olsan korkaktım işte Şüphe ve güvensizlik kanımda vardı, gözyaşı ise kaderimde
Kırılan taraf sen, üzülen tarafsa bendim bu oyunda Adımlar attım, sen ise çoktan arkanı dönüp gitmiştin sessizce Tam karşıma çıktı derken bu resmi görüp yıkılmıştım, düşmüştüm Hata bendeydi ve geçmişte yüreğime korku salanlardaydı Korkaktım, korkağın tekiydim ve artık tektim…  Her zamanki gibi tek…
Emr…

Gecenin Sessizliği

Resim
Gecenin sessizliği sarılıyor artık bana Aşktan umudu kestim ama sarılmaya, uyumaya ihtiyacım var hala Ayın ışığı aydınlatıyor artık odamı Dostlar dolduruyor saatlerimi, başka bedenler çalıyor aşka ayırdığım zamanı da Farkında olmadan alışmışım ben yalnızlığa Teslim etmişim kendimi çoktan, bırakmışım kendimi rüzgarına
Çok hayal kurdum kafamda Ama hepsini kırdılar, parçaları birleştirsem de hiç eskisi gibi olmadı Hep tek dileğim aşk olmuştu bu hayatta Ama arayarak bulunmuyor, bekleyerek de çıkmıyordu karşına Sonunda pes ettim ben Arkamı dönsem de gitmedim, gidemedim bekledim çaresizce
Hep yanlış olanı seçtim bu hayatta Acı verecek, sevmeyecek, gidecekleri seçtim hep saf gibi Kötü olmak istedim ama beceremedim Bende acı vererek, terkederek, sevmeyerek sevilmek istedim Hiç mi sevilmedim diye düşündüm Evet -bu yaşa kadar sevilmedim, kadere yazılmamış diye düşündüm
Gecenin sessizliği sarılıyor artık bana Aşktan umudu kestim ama sarılmaya, uyumaya ihtiyacım var hala
Emrah Soner 06.07.2013 Se…

Aşksız (Yarım Kalanlar Serisi III)

Resim
Aşksız da yaşarım ben bu hayatı -ki yaşamaktayım
Tatmadığım duyguların bağımlısı olamazdım
Bu yüzden yıllar önce arzularıma gem vurdum
Artık ben umudu öldürdüm, aşkla birlikte gömdüm

En başından biliyordum ki -her seferinde!
Hatta bana söylemiştim yine olmayacak diye

Bende hata bende ve kimsenin suçu yok bu oyunda
Kendime karşı cimri oldum, sevemedim ayna karşısında
Fakat başkalarına hep cömert oldum değer verme konusunda
Elimi korkak alıştırdım ben aşka ve aşk kalbime dokunmadı asla

En başından biliyordum ki -her seferinde!
Hatta bana söylemiştim yine olmayacak diye

Sebeplerini aradım yetmedi, sordum yine bulamadım
Ya sevmeyi hiç bilmiyordum, ya da çok iyi biliyordum
Denedim yanıldım defalarca ve sonunda akıllandım
Kabullendim aşk yoktu hayatımda ve artık bende yoktum

En başından biliyordum ki -her seferinde!
Hatta bana söylemiştim yine olmayacak diye

Emrah Soner
23.05.2013


Onlar

Resim
Hep yanlış insanları seçtik bu hayatta
Bize acı verecek, kanatacak, ağlatacak insanları sevdik hep
Ama onlar? Onlar bizi sevmediler ve gittiler
“Bizim gibi” gerçekten sevecek, belki de hayatını verecek insanlar çıktı karşımıza
Ama biz onları sevmedik gittik
Seçmedik onları – istemedik!
Kötü olanı istedik hep, iyi olduğumuza inandık durmadan
Sahi.. onlar kimdi?
Sen miydin? Ben miydim? Sizler miydiniz?
Yoksa “bizler” miydik?

Emrah Soner
04.04.2013

Umudu kestim diyorum hep ama kendimi kandırıyorum ben. Aşk istiyorum ben aşk! İstesem de istemesem de gelmiyor işte..


Mevsimler

Resim
Aynı mevsimler gibiydim
Hazanda döküldü yapraklarım
Hiç düşünmeden çiğnediler o sapsarı yolları
Ardından kelimeleri yağdırdım şehrimdeki o kör insanlara
Hıncımla aktı gitti, yağmurun şiddeti götürdü hüznü ve kederi

Aynı mevsimler gibiydim
Aşkı yok ederek beyaza büründüm
Sonunda ruhum gibi bembeyazdı herşey
Titresem de duyguları dondurdum, öldürdüm hiç acımadan
Sonunda yapayalnız kaldım o ıssız sessizlikte ve toparlandım

Aynı mevsimler gibiydim
Eriyip gittiler tutamadım sözlerimi yine
Elimde olmadan kaptırdım kendimi güzelliklere
O bembeyaz görüntü alabildiğine yeşilliğe verdi kendini
Çiçekler açtı, kalbim tekrar atmaya başladı ve aşk geri gelmişti

Aynı mevsimler gibiydim
İnanmıştım, güvenmiştim, vazgeçmiştim
Bir süre sonra bende erimeye başlamıştım o sıcaklıkta
Ateş gibi yaktı, herşeyi mahvetti, cennetken cehennemi yaşattı
Bu sefer küllerim savrulmaya başladı dört bir yana ve döküldüler

Aynı mevsimler gibiydim
Yine aynı döngü, aynı hatalar, inişler - çıkışlar, dengesizlikler
Tekrar t…

Kapı III (Son Bölüm)

Resim
Arzularıma gem vurmuştum ve kabuğuma çekilmiştim
Zaten elimi korkak alıştırmıştım ben aşka
Gecelik aşkları da bir kenara bırakmıştım
Yazmadım böyle güzel duygular yaşamadığım için
Dinlendim, uzaktan izledim, anlatılanları dinledim
Ama anlamadım her zamanki gibi, ders almadım

Dayanamadım geri döndüm yıllar sonra -akıllanmadım
En son bu Dünya’yı terkettiğimde yalnızlıktan sıkılmıştım
Fakat değişen birşey olmamıştı, insanlar içinde de yalnızdım
Son şansı tanımıştım ve kapı nasıl olsa açıktı
İstediğim kadar buradaydım ve istersem kaçabilirdim
Cennet olarak da görebilirdim, kurtulabilirdim de bu cehennemden

Girip çıkanlar oldu her zaman ki gibi bu özel Dünya’ya
Aynı hatalara yine düştüm “sensizliğini al ve gel” dedim herkese
Ama güçlü olduğumu ve olgunlaştığımı fark ettim -şaşırtamıyorlardı!
Zaten aşkı vermiyordu hayat, artık acı da veremiyordu hayattakiler
Bünye alışmıştı belki de, belki de bu yüzden hissetmiyordum acıyı
Artık sadece kendimi düşünüyordum bir kenara bırakıp bunları

Ben bu…